^**+... คุณรู้จัก "บุ้งกี๋" มากขนาดไหน...+**^ มารู้จักกันให้มากว่าเดิมดีกว่า???

แด่ "ยอด" เพื่อนรัก

            ไม่รู้ว่ามันนานแค่ไหนแล้วนะ  ที่เราเป็นได้มาอยู่ด้วยกัน จำไม่ได้เลยว่าวันไหนบ้างที่ไม่มียอด เพราะไม่ว่าจะอยู่ที่บ้าน ที่โรงเรียนหรือที่ไหนเมื่อมองไป ยอดก็จะอยู่ข้างๆเราตลอดเวลา นานมากแล้วซีนะที่เราได้มาเป็นเพื่อนสนิทกัน เราคิดอยู่เสมอว่าบ้านเรา มีคนอยู่กัน 4 คน พ่อ แม่ เราและยอด  ช่วงที่เราอยู่ด้วยกันมา คนรอบข้างอาจจะคิดหรือมองต่างๆกันไป แต่ไม่มีใครได้รู้หรอก เหตุผลที่แท้จริงว่าทำไมยอดถึงอยู่ที่บ้านเรามาถึง 6 ปี เพราะว่า บ้านยอดอยู่ไกลเหรอ ไม่ใช่หรอก บ้านยอดในกรุงเทพฯก็มี แล้วก็ไม่ต้องหนักใจเหมือนกับอยู่กับเราด้วย แต่เพราะเราและทุกคนในครอบครัวเราต้องการยอดต่างหาก ยอดรักและเป็นห่วงครอบครัวเรามาก เมื่อมียอดอยู่ นายทำให้ทุกคนมีชีวิตชีวาและมีความสุขอยู่เสมอ ทุกคนคิดอยู่เสมอว่ายอดคือคนในครอบครัว ไม่ใช่แค่เพื่อนเราแต่เหมือนพี่ชายของเราคนนึงเลย ซึ่งสำหรับเราแล้วมันยิ่งใหญ่และสำคัญมาก ยอดเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันและกันมากกว่าคำว่าเพื่อนทั่วๆไป เมื่อไหร่ที่เราเหงา ยอดจะหยุดจากงานทุกอย่างแล้วเดินมาคุยด้วย เมื่อไหร่ที่เราเหนื่อยล้า ยอดจะให้เรานอนหลับแล้วทำงานที่เหลือต่อให้จนเสร็จ เมื่อไหร่ที่เราท้อแท้ ยอดจะมาพูดให้กำลังใจจนกว่าเราจะยิ้มได้ เมื่อไหร่ที่เรามีปัญหา ยอดจะมาอยู่ข้างๆเสมอ ไม่สนใจว่าเราจะผิดหรือถูก หวังเพียงแต่ว่าจะทำให้เราสบายใจ ทำยังไงให้เรามีความสุข แม้แต่วันที่เราไม่อยู่แล้วแม่เราไม่สบาย ยอดก็คอยเฝ้าดูแล เป็นห่วงและช่วยดูแลคนในครอบครัวทุกคนด้วยความเต็มใจ ไม่เคยบ่นเหน็ดเหนื่อยเลยแม้ซักครั้งเดียว  นายทำเพื่อเราเพื่อคนอื่นจนมากมายขนาดนี้ได้ยังไงกันนะ....นายได้แต่พร่ำบอกเสมอว่าอยากให้ทุกคนมีความสุข

                ดีใจนะ ที่เราได้เป็นเพื่อนกัน ดีใจที่สุดที่ได้เป็นเพื่อนกับยอด เราไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตเราจะมีเพื่อนที่ดีกับเราถึงขนาดนี้ได้ ยังจำคำพูดที่เขียนให้ในวันเกิดเราได้รึเปล่า “ในโลกนี้ไม่ได้ต้องการเพื่อนมากมาย ขอแค่เพื่อนที่จริงใจคนนี้คนเดียวก็พอแล้ว” วันนั้น เราดีใจมากนะ ของขวัญทุกอย่างที่ยอดให้ ยอดเป็นคนทำขึ้นมาเองกับมือ เป็นของขวัญที่หาไม่ได้ที่ไหนอีกแล้ว จะมีก็แค่ดินสอแท่งนึงที่เราเคยบอกพ่อว่าอยากได้ แต่ไม่มีเงินซื้อ นั่นก็คงเป็นของขวัญวันเกิดชิ้นเดียวที่ยอดซื้อมาให้เพราะทำเองไม่ได้ ยอดอาจจะไม่มีเงินมากมาย แต่ดินสอแท่งนั้นราคาค่อนข้างสูงจนเราไม่กล้าซื้อ ขอบคุณที่นึกถึงเรามากขนาดนี้โดยไม่เคยห่วงว่าตัวเองจะลำบากเลย   วันเกิดที่ผ่านมาทุกปีมันเรามีแต่ความสุขนะเพราะยอดนี่ล่ะ แต่ปีนี้ แม่บอกว่าคุยกับยอดในคืนก่อนเครื่องบินตก ว่าจะมาซื้อเค้กวันเกิดให้เรากันอยู่เลย แต่ยอดก็มาจากไปก่อนวันเกิดเราแค่ 1 วัน ยอดรู้มั้ยว่ามันเป็นมันวันเกิดที่เศร้าที่สุดเลย…

                เสียใจนะ ที่ช่วงหลังๆนี้เราไม่ค่อยได้คุยกับยอดเท่าไหร่ แม้กระทั่งตอนนี้ก็ยังมีเรื่องอยากบอกนายมากมากเหลือเกิน ทั้งเรื่องที่อยากขอโทษ ปรับความเข้าใจ ในสิ่งที่ไม่ดีที่เราเคยทำไว้ให้ยอดรู้สึกน้อยใจ แต่ยอดไม่เคยโกรธเราเลยแม้แต่ครั้งเดียว  อยากให้กำลังใจนายบ้าง เหมือนที่ยอดให้กับเราเสมอ อยากบอกว่าคิดถึงนายเหลือเกิน...  

                ขอบคุณนะ ที่มาคบกับเพื่อนที่ไม่ได้เรื่องอย่างเรา อยากขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง สิ่งที่ยอดทำให้กับเรามันจะเรียกว่าบุญคุณเลยก็ว่าได้ ยอดยังคงอยู่ในความคิดถึงและความทรงจำของเราอยู่เสมอ ไม่เคยห่างหายไปไหน...จริงๆแล้วมันเหมือนฝันเลย เหมือนกับว่ายอดแค่กลับไปต่างจังหวัด แค่ไม่อยู่บ้าน แล้วเราก็ยังรอคอยอยู่ว่าเมื่อไหร่ยอดจะกลับมาซักทีนะ แม้กระทั่งตอนนี้เราก็ยังรออยู่เลย รอว่าซักวันนายจะกลับมา...แต่ตอนนี้นายอาจจะเหนื่อยแล้ว ไม่เป็นไร เพื่อนคนนี้จะดูแลที่เหลือให้เอง พักผ่อนไปก่อนเถอะนะ ไม่ต้องเป็นห่วง ...สิ่งที่ยอดพยายามทำมาตลอด อยากให้ทุกคนมีความสุข อยากให้เพื่อนทุกคนเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน เราจะทำต่อให้เป็นจริงเอง..จากอดีตที่ไม่เคยชอบหน้ากัน จนมาเป็นเพื่อนกัน มาเป็นเพื่อนสนิทกัน มาเป็นเพื่อนรักกัน และมาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่ไม่มีใครมาแทนกันได้ ถ้าชาติหน้ามีจริง ขอให้เราได้กลับมาเป็นเพื่อนกันอีก  อยากให้รู้ว่า  เรารักนายนะ ยอดเพื่อนรัก.

                                                                                                         จาก เพื่อนที่ทำให้ยอดต้องเป็นห่วงอยู่เสมอ...บุ้งกี๋.